Os hórreos

Os hórreos son un rasgo característico de Galicia, son construcións de pedra ou madeira e a súa función é para gardar as colleitas e outros alimentos. Están elevados do chan para evitar a entrada de animais. As colleitas gardábanse alí porque é un lugar donde non hai humidade.

Galicia é un lugar donde hai unha inmensa cantidade de hórreos. Existen teorías de que os hórreos foron unha invención dos celtas pero que os romanos os reformaron.

En Galicia existen tres tipos de hórreos: os hórreos de tipo gallego-portugués, os de tipo asturiano e o hórreo de varas, aínda que éste é menos frecuente.

Algúns hórreos galegos teñen consideración de Monumentos históricos. Adoitan ter remates nos teitos, como por exemplo cruces, campanarios, cálices, etc.

É posible que os conos cumpran a función de proteción e advocación hacia vellas crenzas.

A cruz colocouse para conseguir  a proteción das colleitas.

O pináculo sirve para protexerse contra os rayos, as meigas e o demo.

Un home perdido por Viladonga

A Cova de Eirós

A cova de Eirós está situada en Lugo, é unha cova prehistórica de máis de 120.000 anos. Foi descuberta nos anos oitenta. Nela encontráronse restos do Homo Neardental e do Homo Sapiens. Tamén se encontraron restos do oso das cavernas que ten un parentesco xenético co oso que habitaba en Francia. Ísto quere dicir que os osos carvernarios se desplazaban de un lugar a outro debido a condicións climáticas para así ter unha mellor supervivencia. Pero na Cova de Eirós encontráronse tamén restos fósiles de outras especies como por exemplo, do león das cavernas, rinocerontes, linces, etc.

Foi na cova de Eirós donde se descubriron as primeiras pinturas de arte rupestre en Galicia. Nas paredes identificaron debuxos de cabezas, contornos de animales, líneas e signos. Pero as pinturas encóntrase difuminadas polo paso do tempo e pola humidade que hai na cova.

Hai hipótesis de que humanos de aquela época non vivían sempre alí, xa que se encontraron fósiles de animales que posiblemente se refuxiaran alí cando a cova non estaba habitada. Unha das causas de que  os neardentales fuxiran de alí pode deberse ao cambio climático, e como consecuencia, que non houbese moita vexetación.

Outra causa pode ser a presenza de animais carnívoros na zona que facía que estivesen en perigo.

Na cova non se encontraron moitos núcleos líticos, polo que se supón que as ferramentas atopadas non se fabricaron alí, senón que foron traídas de outros lugares nos que viviron antes.

A PREHISTORIA

A prehistoria é o período que abarca dende a evolución humana ata os primeiros documentos escritos e consta das seguintes etapas.

• O Paleolítico: É o período máis antigo, nesta etapa o home era nómada, iba de un lado para outro porque a súa alimentación baseábase no que cazaba ou pescaba. Adoitaban estar cerca de ríos, xa que así tiñan auga cerca. Usaban ferramentas que elaboraban con pedras, ósos e madeira e facían pinturas rupestres. Os homes do neolítico foron os que descubriron o lume.

• Mesolítico:  É o período de transición entre o paleolítico e o neolítico. Nesta época empezou a haber indicios de agricultura e animais domésticos, polo que comezaron a ter unha vida máis sedentaria.  Comezaron a facer ferramentas máis elaboradas.

• Neolítico: Nesta etapa hai cambios no clima e comeza a agricultura, desta forma, a poboación comezou a asentarse e domesticaron algúns animais. Desarrollouse a aixada e os fouciños e a cerámica ten un papel importante, porque comezaron a facerse recipientes para conservar os alimentos durante máis tempo. Aparece tamén a cultura megalítica,  que son construccións de pedras chamadas megalitos,  que son tumbas  en donde se enterraban  aos membros dun grupo. Os dolmen e o menhir son exemplos de megalitos.

• Idade dos metáis: Esta estapa caracterízase polo uso de metáis para elaborar armas e outros instrumentos. O desarrollo da metalúrxia comezou co cobre,  co paso do tempo foi sustituído polo bronce e finalmente usaron o ferro. A agricultura e a gandería seguía sendo a súa principal actividade económica, pero co desarrollo de novas ferramentas tiñan máis tempo libre para dedicalo a outras cousas.  Comezou a haber una diferencia social, de xente que tiña máis posesións que outros, e construíronse templos, e palacios. Seguíronse usando monumentos megalíticos, para enterrar a os membros do grupo, pero ahora de maneira individual, e para separar uns territorios de outros.