A Revolta Irmandiña
foi unha revolta social que tivo lugar en Galicia entre 1467 e 1469. Comenzou
nunha situación de conflito social e político.
Durante o
siglo XV os nobres galegos sometían á poboación a roubos, violacións, e ao
cobro de impostos. Tiñan á xente atemorizada, os campesinos non salían da casa
por temor ao que lles puidese pasar. Os nobres organizaban roubos e saqueos de
colleitas.
Éste suceso
tivo lugar polo feito de que Galicia desde 1230 fora un territorio independente
do reino de Castela. En 1464 Enrique IV nombrou heredeiro a Alfonso, o seu
hermanastro. Meses máis tarde, os nobres nombraron rey de Castela a Alfonso,
provocando unha guerra entre os dous bandos. Os nobres inclináronse polo bando
de Alfonso e o pobo sigue no bando de Enrique IV. Enrique aprobou a hermandade
do reino de Galicia.
Os Irmandiños
derribaron os castelos e torres que había en Galicia porque non querían pagar
as rentas e aproveitar o vacío do poder xerado pola Guerra Civil en Castela
para levantar un novo poder.
Os
irmandiños formaron exércitos para cometer un bloqueo ou batalla e a nobreza
viuse obligada a huir a Portugal, pero o fin da guerra civil animou a os nobles
de ambos bandos a acabar coa hermandade popular. En 1469 tres exercitos entran
en Galicia e despois de varias batallas venceron a os Irmandiños e mataron a os
seus líderes.
Aínda que os
Irmandiños foron vencidos, entre 1467 e 1469 conseguiron que no seu reino
houbese xustiza.
No hay comentarios:
Publicar un comentario